Buzdolabının kapağında yer kalmadıysa, evdeki her kağıt parçasının arkasında bir çizim beliriyorsa ve çocuğunuz "bak, bunu ben yaptım" diye elinizden tutup duvara astığı resmin önüne götürüyorsa, doğru sayfadasınız. Çocukların çizme isteği bir hobi tercihinden çok, dünyayı anlama biçimidir. Henüz kelimelerle anlatamadığını çizgiyle anlatır; korkusunu, sevincini, o gün okulda yaşadığını kağıda döker. Bu isteği doğru zamanda, doğru bir ortamda beslemek ise velinin verebileceği en kalıcı desteklerden biridir.
Özge Koz Sanat Atölyesi'ndeki çocuk resim kursu, 5-13 yaş arası çocuklar için yaş gruplarına göre ayrılmış, çocuğun gelişim evresini merkeze alan bir programdır. Bahçelievler'deki atölyemizde okul öncesi (5-6 yaş), ilkokul (7-10 yaş) ve ortaokul (11-13 yaş) grupları ayrı saatlerde, ayrı içeriklerle çalışır. Amacımız her çocuğu ressam yapmak değil; gözlemleyen, deneyen, kendini ifade edebilen ve "ben yapabilirim" duygusunu erken yaşta içselleştiren çocuklar yetiştirmektir.
Bu sayfayı özellikle veliler için hazırladık. Aşağıda programın içeriğini, yaş gruplarına göre kazanımları, çocuk çiziminin gelişim evrelerini ve — belki de en önemlisi — evde çocuğunuzun resmine nasıl yaklaşmanız gerektiğini bir eğitmen gözüyle anlattık. Okuduktan sonra aklınızda soru kalırsa, sayfanın sonundaki iletişim bilgilerinden bize her zaman ulaşabilirsiniz.
Neden Bu Eğitim?
Çocuklar için sanat eğitimi, çizim becerisinden çok önce ince motor gelişimini, görsel algıyı, odaklanmayı ve özgüveni besler. Kalemi doğru kavramak, makasla düz bir çizgi kesmek, fırçayı kağıttan kaldırmadan bir formu tamamlamak; bunların hepsi el-göz koordinasyonunu çalıştıran, okuma-yazma sürecini bile dolaylı olarak destekleyen egzersizlerdir. Atölyede beş yaşındaki bir çocuğun üç ay içinde kalem tutuşunun nasıl olgunlaştığını gözle görebilirsiniz; bu değişim karneye yazılmaz ama okul defterine yansır.
İkinci ve daha az konuşulan kazanım duygusaldır. Çocuk gelişimi ve sanat ilişkisi üzerine yapılan çalışmaların ortak vurgusu şudur: resim, çocuğun iç dünyasını güvenli biçimde dışa vurduğu bir alandır. Kelime dağarcığı henüz duygularını taşımaya yetmeyen bir çocuk, kağıt üzerinde istediği kadar büyük, istediği kadar karanlık ya da istediği kadar renkli olabilir. Haftada bir saat bile olsa "doğrusu-yanlışı olmayan" bir alanda çalışmak, sürekli değerlendirilen okul hayatının içinde çocuğa nefes aldırır.
Okuldaki görsel sanatlar dersleri bu ihtiyacı tek başına karşılamakta çoğu zaman yetersiz kalır; kalabalık sınıflarda süre kısadır, malzeme çeşitliliği sınırlıdır. Atölye ortamı ise küçük grup, bol malzeme ve çocuğu tanıyan bir eğitmen demektir. Fark, birkaç hafta içinde çocuğun eve getirdiği işlerde kendini gösterir.
Bir de çağın meselesi var: ekran. Tabletle büyüyen bir kuşağın parmakları kaydırmayı iyi biliyor, ama bastırmayı, karıştırmayı, kağıdın direncini hissetmeyi giderek daha az deneyimliyor. Resim dersi ekranın alternatifi değil, dengeleyicisidir; çocuğa somut malzemeyle, geri alma tuşu olmayan bir dünyada çalışmayı yeniden öğretir. "Geri al" olmayınca çocuk önce zorlanır, sonra kendi hatasıyla barışmayı öğrenir — ki bu, ekranın öğretemeyeceği bir derstir.
Kimler Katılabilir?
Çocuk resim kursumuza 5-13 yaş arası tüm çocuklar katılabilir; ön koşul, seviye şartı ya da "yetenek sınavı" yoktur. Çocuğun çizmeye istekli olması yeterlidir — ki deneyimimiz, isteğin ilk derslerde eğitmenle kurulan ilişkiyle kendiliğinden büyüdüğü yönündedir. Grupları yaşa göre ayırıyoruz, çünkü 5 yaşındaki bir çocukla 12 yaşındaki bir çocuğun elindeki beceri de, zihnindeki beklenti de bambaşkadır.
| Yaş Grubu | Ders İçeriği | Temel Kazanımlar |
|---|---|---|
| Okul Öncesi (5-6 yaş) | Serbest çizim, parmak boyası, pastel ve guaj denemeleri, kolaj, oyunlaştırılmış renk çalışmaları, hikâye üzerinden resim | İnce motor gelişimi, kalem-fırça tutuşu, renk tanıma, dikkat süresinin uzaması, malzemeyle tanışma cesareti |
| İlkokul (7-10 yaş) | Gözleme dayalı çizim, basit form ve oran, kuru boya ve sulu boya teknikleri, kompozisyon oyunları, doku çalışmaları | Gözlem alışkanlığı, sabır ve işi tamamlama disiplini, temel renk bilgisi, kendi anlatım dilini keşfetme |
| Ortaokul (11-13 yaş) | Karakalem ve ton geçişi (valör), perspektifin temelleri, natürmort, portre denemeleri, kişisel proje çalışmaları | Gerçekçi çizim becerisi, teknik altyapı, eleştirel bakış, gerekirse sınav hazırlığına geçiş için sağlam temel |
Ortaokul grubundaki bazı öğrencilerimiz, süreç ilerledikçe sanatı bir okul tercihi olarak düşünmeye başlıyor. Çocuğunuzda böyle bir eğilim görüyorsanız, 8. sınıfa doğru güzel sanatlar lisesi hazırlık programımıza geçiş yapmak mümkün; iki program arasındaki köprüyü eğitmen olarak biz kuruyoruz. 13 yaşını tamamlayan ve sanata devam etmek isteyen gençler içinse temel resim eğitimi doğal bir sonraki adımdır.
Eğitim İçeriği
Programın omurgası, çocuğun içinden geçtiği çizim gelişim evrelerine göre kurulur; müfredatı yaşa değil, çocuğun o an bulunduğu evreye göre ince ayar yaparız. Aynı yaştaki iki çocuk farklı evrelerde olabilir ve bu tamamen normaldir. Bu yüzden ilk birkaç ders bizim için bir tanıma dönemidir: çocuğun serbest çizimlerine bakar, neyi kendiliğinden yaptığını gözlemler, programı ona göre şekillendiririz.
Çocuk Çiziminin Gelişim Evreleri
Çocuk çizimi kabaca üç büyük evreden geçer: karalama, şema ve gerçekçilik arayışı. Karalama evresinde (yaklaşık 2-4 yaş) çizgi henüz bir şeyi "temsil etmez"; çocuk kolunun hareketinden ve iz bırakmaktan keyif alır. Şema evresinde (yaklaşık 5-9 yaş) semboller doğar: kafadan çıkan kollu-bacaklı insan figürü, sayfanın üstünde köşeye kondurulmuş güneş, altta yeşil bir çizgi olarak çimen. Çocuk gördüğünü değil, bildiğini çizer — evin içindeki eşyaları duvarı saydammış gibi göstermesi bu yüzdendir. Gerçekçilik arayışı (yaklaşık 9-13 yaş) ise dönüm noktasıdır: çocuk artık "benziyor mu?" diye sormaya başlar, oran ve derinlik derdine düşer. Bu evre kritiktir; çünkü çocuk elindeki becerinin gözündeki beklentiye yetişemediğini fark eder ve doğru desteklenmezse "ben çizemiyorum" deyip bırakabilir. Atölyedeki teknik eğitimin asıl yoğunlaştığı yer tam burasıdır.
Programın Yapısı
Her dönem, yaş grubuna uygun temalar etrafında ilerler. Okul öncesi resim grubunda dersler hikâyeyle açılır; bir masal dinlenir, sonra o masalın bir sahnesi boyanır. İlkokul grubunda gözlem çalışmaları ağırlık kazanır: atölyedeki bir bitkiyi, kendi ayakkabısını, arkadaşının profilini çizmek gibi. Ortaokul grubunda ise karakalemle ton geçişi, ışık-gölge ve perspektifin temelleri sistemli biçimde işlenir. Teknik konular hiçbir grupta ders anlatır gibi verilmez; çocuk yaparken öğrenir, kavramın adını çoğu zaman iş bittikten sonra koyarız.
Neler Öğreneceksiniz?
Bu bölümün dürüst cevabı iki katmanlıdır: çocuğunuz hem elle tutulur resim becerileri hem de kağıda sığmayan gelişim kazanımları edinir. Elle tutulur tarafta şunlar var:
- Kalemi, fırçayı ve pasteli amaca uygun tutma ve kontrol etme
- Ana ve ara renkler, renk karıştırma, sıcak-soğuk renk ayrımı
- Gözlemleyerek çizme: baktığını görme alışkanlığı
- Kompozisyon duygusu — sayfayı bilinçli kullanma, ögeleri yerleştirme
- Yaşı ilerledikçe oran, ışık-gölge, ton geçişi ve perspektifin temelleri
- Kuru boya, pastel, guaj, sulu boya ve kolaj gibi farklı malzemelerle deneyim
Kağıda sığmayan tarafta ise dikkat süresinin uzaması, başladığı işi bitirme alışkanlığı, hata yapmayı felaket olarak görmeme ve kendi işini sunabilme özgüveni sayılabilir. Velilerden en sık duyduğumuz geri bildirim, çizim becerisinden önce şudur: "Eskiden beş dakikada sıkılırdı, şimdi masadan kalkmıyor."
Ders Süreci
Dersler haftada bir gün, yaş grubuna göre ayrılmış küçük gruplarla ve bir ders yaklaşık 90 dakika olacak şekilde işlenir. Okul öncesi grupta bu süreyi kısa molalarla böleriz; 5-6 yaşın dikkat ritmi bunu gerektirir. Okul çağındaki çocuklar için cumartesi grupları (09:00-15:00 aralığında) en çok tercih edilen seçenektir; okul öncesi çocuklar ve programı uygun olan öğrenciler hafta içi 09:00-17:00 arasındaki gruplara katılabilir. Gruplar küçük tutulur; eğitmenin her çocuğun masasına ders içinde birkaç kez uğrayabilmesi bizim için pazarlık edilmez bir kuraldır.
Bir dersin akışı kabaca şöyledir: kısa bir karşılama ve o günün konusuna giriş, ardından ana çalışma, sonda ise küçük bir "mini sergi" anı — çocuklar isterlerse işlerini birbirlerine gösterir, birkaç cümleyle anlatır. Bu son beş dakika masum görünür ama özgüven açısından dersin en değerli bölümlerinden biridir.
Her öğrenci için bir gelişim dosyası tutarız. Dönem içindeki işler tarih sırasıyla bu dosyada birikir; kimi zaman yarım kalmış bir eskiz bile dosyaya girer, çünkü gelişimi gösteren şey çoğu zaman bitmiş resim değil, denenmiş olandır. Veli görüşmelerini bu dosya üzerinden yaparız: "çocuğunuz iyi gidiyor" gibi havada bir cümle yerine, eylül ayındaki insan figürüyle ocak ayındakini yan yana koyup farkı birlikte görürüz. Bu yöntem, gelişimi soyut bir iddia olmaktan çıkarıp gözle görülür bir kanıta dönüştürür.
Veli gözlemi konusundaki yaklaşımımız nettir: ilk derste kaygılı çocuklar için veli kısa süre atölyede kalabilir; sonrasında dersin veli olmadan işlenmesini isteriz. Bunun nedeni gizlilik değil, çocuğun özgürlüğüdür — annesinin baktığını bilen çocuk annesi için çizer, kendisi için değil. Bunun yerine dönem içinde veli görüşmeleri yapar, çocuğun dosyasını birlikte açar, gelişimini işler üzerinden konuşuruz. Grup ortamına uyum konusunda zorlanan, çok çekingen ya da tam tersine yoğun ilgiye ihtiyaç duyan çocuklar için birebir resim dersleri seçeneğimiz de mevcut; bazı öğrencilerimiz birebir başlayıp birkaç ay sonra gruba geçiyor.
Atölye Ortamı
Atölyemiz Bahçelievler merkezde, çocukların ölçeğine göre düzenlenmiş, gün ışığı alan bir çalışma alanıdır. Masalar ve şövaleler çocuk boyuna uygundur; boyalar yıkanabilir türdendir, makaslar yaş grubuna göre seçilir ve lavabo çalışma alanının hemen yanındadır — bir çocuk atölyesinde bunun ne demek olduğunu, guaj boyayla tanışmış her veli bilir. Duvarlarda öğrencilerin dönem içi işleri asılıdır; çocuğun kendi resmini duvarda görmesi, hiçbir sözlü övgünün veremediği bir aidiyet duygusu verir.
Ortamın çocuk üzerindeki etkisini küçümsemeyin: aynı çocuk, azarlanma ihtimali olan bir ortamda küçük ve silik çizer; kendini güvende hissettiği bir masada ise sayfaya yayılır. Atölyede "yanlış yaptın" cümlesi kurulmaz; onun yerine "bir de şöyle denesek?" vardır. Boyanın masaya taşması, suyun devrilmesi, kağıdın yırtılması bizde kriz değil, günün olağan akışıdır — temizlik bezi de eğitimin bir parçasıdır ve çocuklar kendi masalarını toplamayı severek öğrenir.
Konum olarak İskender Fahrettin Sokak'tayız; Bahçelievler Mahallesi'nin içinde, ana caddeye yürüme mesafesinde. Yenibosna ve Şirinevler tarafından gelen ailelerimiz için ulaşım pratiktir — metro ve metrobüs bağlantılarından sonra kısa bir yürüyüş ya da birkaç dakikalık araç yolculuğu yeterlidir. Cumartesi gruplarımızda Şirinevler ve Yenibosna'dan düzenli gelen öğrencilerimiz var; ders saatini seçerken ulaşım planınızı birlikte düşünmekten memnuniyet duyarız.
Kullanılan Malzemeler
Derste kullanılan temel malzemeler atölyede hazırdır; çocuğunuzun kucağında malzeme çantasıyla gelmesi gerekmez. Evde de çalışmak isteyen çocuklar için dönem başında sade ve abartısız bir malzeme listesi öneririz — pahalı setlerin çocuğu daha iyi çizdirmediğini, çoğu zaman tam tersine "bozarım" korkusu yarattığını yıllar içinde defalarca gördük. Yaş gruplarına göre ağırlıklı malzeme dağılımı şöyledir:
| Malzeme | Ağırlıklı Yaş Grubu | Neden Kullanıyoruz? |
|---|---|---|
| Parmak boyası ve yıkanabilir guaj | 5-6 yaş | Malzeme korkusunu kırar, renk karıştırmayı bedensel bir deneyime çevirir |
| Kalın pastel ve mum boya | 5-8 yaş | Küçük eller için kavraması kolaydır, doygun renk verir, kırılınca "ziyan olmaz" |
| Kuru boya kalemleri | 7-10 yaş | Kontrollü boyama, katmanlama ve ton denemeleri için ilk ciddi araçtır |
| Sulu boya | 8-13 yaş | Su kontrolü sabır öğretir; şeffaflık ve leke mantığıyla tanıştırır |
| Dereceli karakalem seti (HB-6B) | 11-13 yaş | Ton geçişi (valör), ışık-gölge ve gözlem çizimlerinin temel aracıdır |
| Kolaj malzemeleri (renkli kağıt, kumaş, doku) | Tüm gruplar | Makas becerisini, doku algısını ve kompozisyon kurmayı çizimden bağımsız çalıştırır |
Kıyafet konusu velilerin ilk haftalarda en çok sorduğu sorudur: çocuğunuzu kirlenmesinde sakınca olmayan kıyafetlerle gönderin, atölyede önlüğümüz var ama guaj boyanın önlük tanımadığı günler olur. Yıkanabilir boya kullandığımız için leke kalıcı değildir; yine de "en sevdiği elbise" ile gelen çocuk, boyaya değil elbisesine odaklanır — bu da dersin verimini düşürür.
Sık Yapılan Hatalar
Çocuk sanat eğitiminde en sık yapılan hatalar dersin içinde değil, evde yapılır — ve neredeyse tamamı iyi niyetlidir. Yıllar içinde gözlemlediğimiz en yaygın olanları, nedenleriyle birlikte paylaşalım:
- Çocuğun resmine müdahale etmek. "Güneş sarı olur", "kolları unutmuşsun", hatta iyi niyetle resmin bir köşesini düzeltivermek... Çocuğun resmine müdahale etmeme ilkesi atölyemizin temel taşıdır. Çocuk bildiğini ve hissettiğini çizer; mor bir ağaç yanlış değil, bir tercihtir. Müdahale eden el, çocuğa "senin gördüğün yetmez" mesajı verir ve bu mesaj kalıcıdır.
- "Bu ne?" diye sormak. Masum bir sorudur ama çocuğa resminin anlaşılmadığını hissettirir. Yerine "Bana resmini anlatır mısın?" demek, kapıyı kapatmak yerine açar.
- Kardeşle ya da sınıf arkadaşıyla kıyaslamak. "Ablan senin yaşındayken..." cümlesinin bittiği yerde çocuğun çizme isteği de biter. Her çocuğun evresi kendine aittir.
- Boyama kitabına aşırı yüklenmek. Hazır konturların içini boyamak el kontrolü için ara sıra faydalıdır; ama tek beslenme kaynağı olursa çocuk kendi çizgisini kurmayı öğrenemez, boş kağıt karşısında donar.
- Erken yaşta gerçekçilik beklemek. 6 yaşındaki çocuktan "benzeyen portre" beklemek, yeni yürüyen bebekten koşu derecesi beklemeye benzer. Gerçekçilik arayışı kendi yaşında gelir; erkene çekilmeye çalışıldığında yalnızca kaygı üretir.
- Sonucu övüp süreci görmemek. Yalnız "çok güzel olmuş" demek, çocuğu sonuç onayına bağımlı kılar. "Bu renkleri nasıl seçtin?", "burada epey uğraşmışsın" gibi sürece dair cümleler daha uzun ömürlü bir motivasyon kurar.
Uzman Tavsiyeleri
Atölyede haftada 90 dakika ne yapılırsa yapılsın, çocuğun sanatla ilişkisini asıl belirleyen evdeki iklimdir; bu yüzden velilere birkaç somut öneri veriyoruz. Hiçbiri masraf ya da özel beceri gerektirmez:
- Evde küçük bir çizim köşesi kurun. Bir masa köşesi, ulaşılabilir bir çekmecede kağıt ve birkaç kalem yeterli. Malzemeye ulaşmak için sizden izin istemek zorunda kalan çocuk, ilhamı geldiğinde çoktan vazgeçmiş olur.
- Resimleri saklayın ve tarihleyin. Ayda bir işlerin arkasına tarih atıp bir dosyada biriktirin. Altı ay sonra dosyayı çocuğunuzla birlikte açmak, ona kendi gelişimini gösterebileceğiniz en etkili araçtır — bizim atölyede yaptığımızın ev sürümüdür.
- Sergileyin, ama seçimi ona bırakın. Duvara hangi resminin asılacağına çocuk karar versin. Kendi işi hakkında karar vermek de eğitimin parçasıdır.
- Birlikte bakmayı öğrenin. Müze ya da sergi gezisi büyük iş gibi görünür; oysa sokakta bir grafiti, bir kitap kapağı, bir çizgi filmin arka planı üzerine iki dakikalık sohbet de görsel okuryazarlığı besler.
- Ders gününü telaşsız kurun. Okul çıkışı koşturarak, acıkmış ve yorgun gelen çocuğun ilk yarım saati toparlanmakla geçer. Cumartesi sabah gruplarının verimli olmasının bir nedeni de budur.
- Kararsızsanız gelin, konuşalım. "Çocuğum yetenekli mi, kurs ona göre mi?" sorusunun cevabı telefonda verilmez. Ön görüşmede çocuğunuzla kısa bir tanışma çalışması yapar, size dürüst bir değerlendirme sunarız. Yoğun bireysel ilgi gerektiğini düşündüğümüz durumlarda gruba değil birebir derse yönlendirdiğimiz de olur; doğru format çocuğa göre değişir.
Başarı Hikâyeleri
Bizim için başarı, çocuğun kağıtla kurduğu ilişkinin değişmesidir; birkaç temsili örnek bunu en iyi anlatan şeydir. İsimler ve ayrıntılar mahremiyet gereği değiştirilmiştir, süreçler gerçektir.
Okul öncesi grubumuza katılan beş yaşındaki bir öğrencimiz ilk üç derste neredeyse hiç konuşmadı; annesinin anlattığına göre kalabalık ortamlarda hep geri çekilen bir çocuktu. Dördüncü derste, mini sergi anında elindeki kolajı kaldırıp "bunu ben yaptım, denizde balina var" dedi. O cümle, o dönemin bizim açımızdan en büyük çıktısıydı; çizim zaten arkasından geldi.
Dokuz yaşında gelen bir başka öğrencimiz "ben çizemiyorum" cümlesini derse getiren tipik bir gerçekçilik arayışı vakasıydı — eli gözünün gördüğüne yetişemiyor, her işi yarım bırakıyordu. Onunla aylarca yalnızca gözlem çizimi çalıştık; benzetme baskısını kaldırıp bakmayı öğrettik. Dönem sonunda kendi ayakkabısını çizdiği etüdü dosyasının en üstüne kendisi koydu. Hâlâ "çizemiyorum" der mi? Der bazen; ama artık kalemi bırakmadan söylüyor.
Ortaokul grubumuzdan bir öğrencimiz ise atölyede geçirdiği iki yılın ardından sanatı okul tercihi olarak düşünmeye başladı, hazırlık programımıza geçti ve girdiği özel yetenek sınavında başarılı oldu. Velisinin ilk görüşmedeki sorusu "bu iş hobi olarak mı kalır?" idi; cevabın çocuğun kendisinden gelmesi, işin en güzel tarafıydı.
Neden Özge Koz Sanat Atölyesi?
Bizi ayıran şey, çocuk resim eğitimini bir "aktivite" değil bir gelişim süreci olarak ele almamızdır. Bunun pratikte karşılığı şudur: yaş gruplarına göre ayrılmış küçük sınıflar, her çocuk için tutulan gelişim dosyası, dönem içi veli görüşmeleri ve çocuğun resmine müdahale etmeyen, yönlendiren ama yerine yapmayan bir eğitmenlik anlayışı. Atölyemizde şablon çalışma yoktur; yirmi çocuğun aynı örneği kopyaladığı bir duvar bizde göremezsiniz.
Programlarımız arasında geçiş yolları açıktır: bugün okul öncesi grubunda parmak boyasıyla tanışan bir çocuk, yıllar içinde aynı atölyede temel resim eğitimine, hedefi netleşirse güzel sanatlar lisesi hazırlığına uzanan bir yol izleyebilir. Çocuğu yıllarca izleyen tek bir eğitmen çatısının değerini, en iyi bu yolu yürüyen aileler bilir. Bahçelievler'de olmamız da işin pratik tarafı: Avrupa Yakası'nda, Şirinevler ve Yenibosna'ya komşu bir konumda, ulaşımı dert olmayan bir çocuk resim kursu arayan aileler için erişilebilir bir adresiz.
Sonuç
Çocuğunuza resim kursu araştırıyorsanız, asıl sorunuz muhtemelen "çizim öğrensin" değil; "kendini ifade etsin, bir şeye emek vermeyi öğrensin, iyi vakit geçirsin" üçlüsüdür — ve iyi kurgulanmış bir çocuk resim kursu tam olarak bunu yapar. Yaş grubuna uygun içerik, müdahale etmeyen bir eğitmen ve çocuğun kendini güvende hissettiği bir atölye bir araya geldiğinde, çizim becerisi zaten kendiliğinden gelişir. Gerisi çocuğun hikâyesidir; biz sadece kağıdı, boyayı ve doğru soruları hazırlarız.
İletişim ve Kayıt
Çocuğunuz için en uygun grubu birlikte belirleyelim; kayıttan önce kısa bir ön görüşme ve tanışma çalışması öneriyoruz. Bu görüşmede çocuğunuzun yaşını, ilgisini ve programını konuşur, size grup önerimizi açıkça söyleriz. Aklınızdaki "acaba erken mi, geç mi?" sorusunun cevabı çoğu zaman bu yarım saatlik sohbette netleşiyor.
- Telefon: 0541 801 27 81
- WhatsApp: Mesaj gönderin — grup saatlerini ve müsaitlik durumunu hızlıca paylaşalım
- Adres: Bahçelievler Mahallesi, İskender Fahrettin Sokak No:11 Daire:19, 34180 Bahçelievler / İstanbul
- Çalışma saatleri: Hafta içi 09:00–17:00, Cumartesi 09:00–15:00, Pazar kapalı
Dilerseniz iletişim sayfamızdaki form üzerinden de yazabilirsiniz; mesajınıza aynı gün içinde dönmeye çalışıyoruz.
İlgili Hizmetler
- Güzel Sanatlar Lisesi Hazırlık — sanatı okul tercihi olarak düşünen ortaokul öğrencileri için sınav odaklı program
- Temel Resim Eğitimi — 13 yaş üzeri gençler ve yetişkinler için desenden renge sistemli başlangıç
- Birebir Resim Dersleri — yoğun bireysel ilgi gereken ya da grup saatlerine uyamayan öğrenciler için özel ders
Sık Aranan Konular
- çocuk resim kursu Bahçelievler
- 5 yaş resim kursu
- okul öncesi resim eğitimi
- çocuklar için sanat eğitimi
- ilkokul çağı resim dersleri
- çocuk gelişimi ve sanat
- çocuk çiziminin gelişim evreleri
- hafta sonu çocuk resim dersi
- Yenibosna çocuk resim kursu
- Şirinevler çocuk sanat atölyesi
- çocuklarda ince motor gelişimi
- çocuk atölye çalışması İstanbul
